Souplesse

Zoals laatst iemand op het Hardloopforum Chatnrun treffend opmerkte: "Je derde hardloop-leven is begonnen, het post-nicotinetijdperk".

Tijd voor een nieuwe koptekst dus, de oude, die feitelijk gezien al niet meer volledig klopte is vanaf heden terug te vinden in het archief van juni 2007, de maand dat ik 'm geschreven heb.

Zoals vele lopers ben ik een ex-voetballer, de sport die ik van 1974 (8j) t/m 1986 beoefend heb. Gezegend met een zeer matig tactisch inzicht maar wel met een redelijke techniek werd ik geacht vooral meters te maken op het middenveld, want lopen kon ik goed. Ik moet met terugwerkende kracht mijn trainer bij de D-tjes, Toon, bedanken want hij is degene geweest die ons voor het eerst meenam om in de bossen van Arcen duurloopjes te doen, zodoende werd de liefde voor de loopsport al jong opgewekt, ik was toen 10/11 jaar

Mijn eerste loopleven besloeg twee periodes, '88 t/m '92 (af en toe lopen) en '93 t/m '98 (schema's van hardloopbegeleiding PK). Daarna volgde een lange pauze waarin ik o.a. vader werd van drie hardlopers (hoewel de jongste voorlopig nog zeer fanatiek met voetbal bezig is) en slechts sporadisch bezig was met fanatiek trainen

In 2004 begon mijn tweede loopcarriere en tot januari 2007 had ik uitzicht op een PR op de halve marathon, dat ik in 1998 gevestigd heb. Vervolgens kreeg ik te maken met permanente klachten aan ongeveer alle pezen die aan het bekken vastzitten. Heel 2007 en 2008 heb ik lopen sukkelen en in oktober 2007 was het oordeel van een gerenommeerde sportarts dat ik leed aan overbelasting en "ouder worden".

Natuurlijk was ik het daar niet mee eens, maar ik heb te lang gewacht met een second opinion. 2 januari 2009 stelde dr Scheltinga in het MMC vast dat ik een te slechte doorbloeding heb voor sporten met hoge intensiteit en ik trok zelf onmiddelijk de conclusie dat stoppen met roken de enige optie was, hetgeen ik op 6 januari daadwerkelijk gedaan heb, na 28 jaar stomen.

Onderstaand een stukje uit de tabel zoals Klaas Lok die in zijn boekje "Het duurloopmisverstand" publiceerde, ik heb gedurende enkele jaren experimenteren mijn eigen vorm van de Souplessemethode "ontwikkeld" maar de tijden uit deze tabel zullen altijd een beetje de leidraad van de intervaltrainingen blijven

Wat is wijsheid?

Ik raak de draad een beetje kwijt omtrent mijn "teen-ongemakken", het valt niet mee om duidelijke oorzaken en gevolgen te herkennen. Ongeacht welke training (hard/zacht/lang/kort) ik doe, het patroon is steeds hetzelfde: Vanaf de eerste landing op mijn linkervoet tijdens het warmlopen voel ik irritatie in het teengewricht en de pees die erboven loopt. Dat duurt totdat de kern van de training gedaan is, en tijdens het uitlopen begint het een beetje pijn te doen, met de nadruk op beetje ;-) De rest van de dag af en toe wat irritatie, niet doorlopend.

Als hardloper zou je me schizofreen kunnen noemen, al jaren ben ik mijn eigen "trainer" (niet gediplomeerd, maar wees gerust ik train alleen mezelf) en weet in die hoedanigheid dat even "pas op de plaats" misschien niet verkeerd zou zijn. Aan de andere kant ben ik natuurlijk loper en dat zijn nou eenmaal eigenwijze types die als het moet met onzinnige argumenten aankomen zoals "wat is nou een werkdag zonder even te lopen?" Het antwoord is simpel: dat is een werkdag met fitness ;-)

Vervolgvraag zou zijn: Wie zit er nu te wachten op elke dag fitness? Ze hebben natuurlijk loopbanden, maar sinds trainingskamp "Zaventem 2006" heb ik die afgezworen. andere cardioapparaten trekken me ook niet hoewel spinning een mooi alternatief is, trainingstechnisch gezien. Ik heb eens gehoord (uit betrouwbare bron) dat de opmars van een atlete uit deze regio begonnen is toen ze 1 a 2 looptrainingen verving door spinning. Ik kan me nog als de dag van gisteren herinneren dat ze in de 1.25 liep op de halve, onlangs 1.16.29, progressie gaat snel met spinning ;-)

Maar ik wil niet spinnen, daar heb ik twee katten voor. Iedere dag met halters in de weer zijn is ook niet leuk, twee dagen per week is nog net boeiend, tis toch een vrij slaapverwekkend gebeuren in zo'n fitnesscenter. Al schrijvende heb ik overigens al besloten dat ik woensdag gewoon de reguliere training ga doen, 5x1000p800 (+80m wandel.), en aan de hand van die ervaring besluit om evt, onder voorbehoud, een paar dagen looprust te nemen. En dan zondag knallen over bruggen, zandpaden en lichte glooiingen;-)

Dat bruggetje brengt me bij de training van vanmiddag, de initiele reden dat ik aan dit bericht begon, ik was slechts wat afgedwaald. Daar was een goeie reden voor want "de teen" beinvloedt de trainingen natuurlijk wel, ik ga als vanzelf langzamer wanneer de irritatie toeneemt. 8x200 meter begon en eindigde rustig, in het midden 3x ietsje sneller, rond de 16km/h. Daarna 10x100 op gras, 1x20s, rest heel rustig 22-23s, vaak net boven 16km/h. Wat ik wel opmerkelijk vond dat zowel het warmlopen als het uitlopen boven de 12km/h ging, terwijl ik toch echt rustig probeerde te dribbelen om mijn voet te ontzien.

Cardiovasculair en musculair gezien is er niets mis, hoewel ik sinds 'n paar uur ineens keelpijn heb, maar dat zal morgenvroeg wel weer over zijn schat ik en heeft bovendien meer te maken met de luchtwegen ;-). "Minder roken" zou mijn vader zeggen, en hoewel ik dat de afgelopen 30 jaar ontzettend vaak gehoord heb, moet ik toegeven dat hij best wel eens gelijk heeft

ciao

Denkend aan Ad Visser..

Mijn vroegste TV-muziekherinneringen dateren van begin jaren 70, voornamelijk van het programma Toppop, dat de top 30 uitzond (of was het toch 40?). een van de meest spraakmakende optredens was dat van Iggy Pop, dat heb ik jammer genoeg niet live gezien maar veel later op youtube ;-)

Vanavond kwam ik terecht bij een filmpje van MUD, uiterst succesvol bandje in pakweg 1973, de eerste elpee van mijn verzameling was er een van MUD, dus onderstaand nummer is jeugdsentiment van het ergste soort ;-)

Matig tevreden

Standbydienst of niet, de training vandaag ging gewoon door, dan maar met telefoon op pad. Ik merkte wel dat ik deze standbyweek de vermoeidheid niet kwijt raak, ik slaap meestal slecht, ook al word ik niet 's nachts uit m'n bed gebeld. Na een dikke kilometer warmlopen had ik al het idee dat ik moe begon te worden, maar ik heb natuurlijk gewoon doorgezet, vaak valt het achteraf weer best mee.

Vorige week heb ik op dezelfde route (12km) een vlotte duurloop gedaan met "in het midden" 4km in 17.37, maar dat was grotendeels nog op gladde sneeuwondergrond, dat moest vandaag toch wel een stuk sneller kunnen. Het resultaat was ook bijna 1 minuut sneller (16.40 = 14.4km/h), helemaal happy was ik er niet mee.

Adrenaline is 'n uitstekende pijnstiller want echt veel last heb ik van mijn linkervoet niet gehad, dat begon pas tijdens het uitlopen, ook manifesteerde zich een vreemd pijntje in de linkerknie. Thuisgekomen heb ik mijn voet onderworpen aan een "coldpack" behandeling en dat hielp erg goed. Er is voor zover ik kan zien nog steeds geen sprake van 'n ontsteking, de pees is noch gezwollen noch rood, maar het blijft wel zaak om op te passen komende weken.

Zoals Ad gisteren al meldde was de 4km goed te belopen, hoewel ik een keer onverwacht tot aan m'n enkel wegzakte op het zandpad. Op dat zelfde zandpad zag ik op een gegeven moment een tractor manouvreren, maar de bestuurder had mij tijdig gezien en maakte genoeg ruimte om er zonder poblemen langs te kunnen. Toen ik bij de A67 op de brug liep had ik al gezien dat het geen zin meer had om alles op alles te zetten, daar was de tussentijd niet naar, maar bij het laatste wildrooster kreeg ik nog 'n opleving ;-)

Normaal kijk ik daar niet naar de tussentijd en ik dacht altijd dat het laatste stukje fietspad zo'n 100m is, dat blijkt toch wat verder te zijn ;-) Ik had nog even het idee dat ik sneller was dan de 16.33 in december

ciao

Nogmaals teenperikelen

De week verloopt tot nu toe nog niet erg positief, in de zin van vrijuit kunnen trainen. Niet dat ik echt pijn heb, mijn pijngrens ligt vrij hoog, maar elke landing en afzet van mijn linkervoet "voel" ik maar al te goed. Ik heb eerder met dit kwaaltje te kampen gehad en mijn inlegzooltjes zouden dit eigenlijk moeten voorkomen, blijkbaar zijn er externe factoren die de klachten veroorzaken.

Het zou van mijn wandelschoenen kunnen komen die ik deze winter al erg lang draag (omdat die als enige bestand zijn tegen de combinatie vrieskou en natte sneeuw en ijsprut op de wegen en trottoirs. In de voorvoet zijn die wellicht net iets te krap waardoor de strekpees van de grote teen geirriteerd wordt (de bovenkant dus, het plaatje is niet helemaal het juiste).

Pas na de halve marathon in Best (24-1) staan de eerste notities in mijn logboek, daarvoor alleen maar wat gezeur over de liezen ;-). De eerste weken van dit jaar heb ik noodgedwongen vooral veel op asfalt ge-intervald in plaats van op de relatief zachte sintelbaan, dat kan ook bijgedragen hebben.

Een stukje van internet geplukt, bron HIER

De beperkte bewegingsvrijheid van mijn grote teen is in 1996 al aangetoond door de orthopeed, wiens advies was om te stoppen met lange afstanden lopen. Gelukkig waren er toen de inlegzooltjes, waarmee ik weer verder kon, desondanks had ik nog af en toe klachten maar die verdwenen altijd weer. Op dit moment is de situatie zodanig dat ik het de hele training voel, maar dat het niet "doorslaat" naar echte pijn. Vrijdag heb ik het teengewricht "ingetaped", wat ik in het verleden ook aleens toegepast heb, en dat geeft enigszins verlichting.

Maandag trainden we nog op de Genneperweg en ik nam me voor om woensdag zowiezo weer op de baan te trainen, ongeacht of er nog sneeuw zou liggen. Die lag er nog, van elk 1000tje (5x) dat ik liep ging 500m over een laagje sneeuw en natte ijsprut, een gedeelte van de baan was al "schoon", maar erg nat. Ik had m'n trailschoenen aan, dus de grip op de gladde stukken was goed, maar het was wel meer "werken" dan normaal. Het begon rustig met 4.22, vervolgens steeds ietsje sneller tot 4.12. Theo had een snipperdag, die had dit waarschijnlijk niet leuk gevonden (heeft geen gore-tex schoenen).

Vrijdag trainden we weer samen en nu was de baan helemaal schoon. We deden korte intervallen (8x200, 10x100) en ik probeerde vooral niet te hard te lopen. De 200tjes gingen net boven de 16km/h en de 100tjes toch nog bijna 18km/h (vaak laag in de 20 seconden). Het gras van het voetbalveld was gelukkig weer goed beloopbaar en lekker zacht, dat scheelt in de klachten.

Ik hoop dat  het winterweer zich vanaf nu koest houdt zodat we niet meer de weg op hoeven en alle trainingen op relatief zachte ondergrond kunnen afwerken. De klachten zouden dan langzamerhand weer moeten verdwijnen

ciao

Voorjaarsloop Scopias

Vorig jaar haalde ik de sporteditie van het Limburgs dagblad, althans, ik stond voor de tweede keer in 22 jaar met een foto in de krant, niet alleen, maar met velen ;-) Beide keren betrof het de start van een hardloopwedstrijd, in 95 in zwart-wit bij de karpendonkse plas, een 10km trimloop waarin ik mijn PR liep, en vorig jaar in full colour de start van de Voorjaarsloop.

Ik heb me opnieuw ingeschreven, nu voor de 15km i.p.v. de 7.5, mede doordat op de website staat dat het parcours nu officieel is nagemeten, want dat was de grote frustratie vorig jaar. Ik had mijn streeftijd op 7.5km realistisch ingeschat op 30.15 en het liep erg goed tot 6km (in 24.02), daarna volgde een langzame kilometer van 4.12 maar met 28.14 op 7km en nog maar 500m (2 minuten) voor de boeg kon het niet meer misgaan, ik zette nog eens extra aan en liep 3.14 over de laatste 500 meters (die er minstens 800 bleken te zijn)

Ik wist dat ik plusminus bij de eerste 15 van het totaalveld liep, maar had er geen rekening mee gehouden dat ik in mijn categorie (35-44) vijfde werd, we waren allang weg toen de prijsuitreiking plaatsvond. Bijna 2 maanden later bij de Oranjeloop van dezelfde vereniging kwam ik bij toeval in gesprek met de voorzitter en hij vertelde me dat ik als nummer 5 een voedselpakket was misgelopen ;-) Tevens verzekerde hij me ervan dat in 2010 zorgvuldiger gemeten zou worden.

En daar ga ik dus maar vanuit, hoewel de voorjaarsloop (nog) niet op de site van de knau vermeld staat, bij de gecertificeerde lopen ;-) Ik heb ergens in mijn schema staan (zie rechterkolom) dat het streven is om onder de 1.03 te lopen en zoals Perry laatst terecht opmerkte moet dat niet zo'n probleem zijn met 1.30.36 op de halve marathon in de benen.

De lat moet dus wat hoger gelegd worden: De 7 hills gingen in 62.50, 10 seconden langzamer dan in 2006, maar dat waren nog lang niet de snelste tijden, want mijn PR in mijn tweede loopleven is 1.01.18 (april 2005). Daarnaast heb ik nog op enkele halve marathons tussentijden van 62.30 "gescoord" en dat laatste moet in principe ook haalbaar zijn over een kleine 4 weken. Maar aangezien er veel kan gebeuren in vier weken, zowel in positieve als negatieve zin, komt de definitieve prognose pas op 27 februari om middernacht ongeveer ;-)

ciao

Kort en rustig

En dat was nodig vandaag, het bleek dat bij twee dagen trainen zonder rustdag, zoals ik die doordeweeks altijd heb, mijn teen al pijn doet bij het warmlopen en niet pas op het einde van de training;-). Het begint saai (en erg irritant) te worden maar het speelde vandaag opnieuw: Door de sneeuw moesten we de training aanpassen, ik ben niet eens op de sintelbaan wezen kijken, daar ligt ongetwijfeld een laag sneeuw, ik heb goede hoop dat die woensdag weg is.

Ik heb in januari 2009 'n keer 200tjes gelopen in een dikke sneeuwlaag, nooit meer....;-) We liepen dus naar de Genneperweg om 400tjes te doen en het werd een korte training met 6x400, verder geen kort werk, dat vond ik wat te belastend voor mijn linkervoet. Net als vrijdag begon ik met 96.0, maar nu wist ik de rest van de serie ook wat meer in de buurt te houden, gemiddeld 96.1. Theo daarentegen ging steeds sneller, 88, 85, 81.... Bij de 5e herhaling fietste een groepje scholieren zo'n 50 meter voor ons toen we startten. Nou fietsen scholieren i.h.a. niet hard, maar je moet toch aardig doorkachelen om die achterstand goed te maken gesteld dat ze een fietstempo onderhielden van 14-16km/h. Ze fietsten driebreed over de weg en de meest linkse fietser maakte een zwieper naar links net toen Theo wilde passeren, dat ging gelukkig net goed. De weg was schoon, dus het kwam niet door gladheid, mijn "analyse" was dat hij te langzaam fietste en z'n evenwicht even verloor. Theo kwam in 76s langs het finishpaaltje, tenminste dat nam ik waar vanuit een grote achterstand, hij had zelf geen horloge om

Ik heb verder geen ernstige klachten overgehouden, maar daar heb ik ook mijn best voor gedaan, het had namelijk best wat harder gekund, een evt. toename van de pijn had ik makkelijk kunnen negeren. Ik ben wat voorzichtiger geworden sinds januari 2007 ;-)

ciao

tempoduurloop

Voor de zoveelste keer in 2010 kon ik niet de training doen die ik gepland had en weer was sneeuw de spelbreker, het was niet verantwoord om zo hard mogelijk te lopen. Van mijn 4km route was alleen de brug over de A2 "schoon", de overige 3500 meters waren vrijwel zonder uitzondering bedekt met een glad laagje.

Ik besloot om toch het parcours te gaan lopen, in totaal goed voor 12km, en daar een stevige duurloop van te maken met de snelheid steeds aangepast aan de toestand van de ondergrond. Dat bleek nog best vlot te kunnen, maar het begon niet lekker, ik kwam niet in het ritme. Achteraf bleek ik de eerste twee km tot aan de snelweg met 13,7km/h gelopen te hebben, met een koude start, dus het was niet zo gek dat het niet helemaal jofel aanvoelde.

De volgende 2km naar het viaduct over de A2 heb ik "uitgerust" voor mijn gevoel, maar dat bleek toch nog 13km/h gemiddeld te zijn. Ik was dus aanbeland bij het startpunt van mijn testloopje en besloot in ieder geval die 4km te klokken, of het nu snel ging of niet. Na 500m brug op en af kwam ik op het lange zandpad dat met sneeuw zeer verradelijk is, ik moest op sommige stukken voorzichtig lopen en steeds goed vooruitkijken om lastige passages op tijd te zien. Het probleem met sneeuw is dat je niet ziet wat eronder zit ;-) Op 1400 meter maar een keer bijna mijn enkel verzwikt, verder viel het mee, maar het tempo lag dan ook niet hoog. De volgende 2km was het iets beter te belopen, maar ik had niet het gevoel dat daardoor de snelheid omhoog ging. De vermoeidheid begon wel in de bovenbenen te kruipen, maar ik concentreerde me op ontspanning.

Na 4km doorharken op de sneeuw klokte ik 17.37 (13.6km/h) en was ik toe aan een rustig stukje dribbelen. Dat moest ook wel want ik werd meteen geconfronteerd met een nog lastiger ondergrond, stalen platen met een laagje ijs en sneeuwprut erop, dat betekende dat er weer zwaar verkeer doorheen moet en inderdaad, in een van de weilanden zag ik een enorme berg grond met een drietal graafmachines er omheen. Toen ik op de Heezerweg aankwam (schoon fietspad) had ik bijna 2km met 12.0km/h gelopen en kon nog aanzetten voor een "snelle finish"

Behalve vermoeidheid heb ik slechts een fysiek ongemak gevoeld, m'n linkervoet, maar echt pijn deed het niet, zolang dat de situatie blijft loop ik gewoon door. De rest van het oude lijf hield zich prima, hoewel ik al dagenlang spierpijn in de borstspieren heb overigens, maar daar heb ik met lopen geen last van. Ik ben er nog steeds niet achter welke bewuste oefening in het fitnesscenter dat veroorzaakt heeft, misschien wel de push-ups, dat waren er best veel in korte tijd en wat moeilijker gemaakt door statische belasting toe te voegen. Dat wil bijvoorbeeld zeggen, door je armen zakken en de laagste positie 10 seconden vasthouden en dan pas weer omhoog. Toen we dat (een aantal keren) achter de rug hadden, mochten we een "vrije serie" doen, zowel Theo als ik besloten onafhankelijk van elkaar dat 40x genoeg was ;-) Tja, ik denk wel dat dat de boosdoener is geweest.

Terug naar de training, ik had nog 1950 meter voor de boeg (plusminus natuurlijk, ik heb geen gps, dus gemeten op een digitale stafkaart), en begon moe te worden maar de Heezerweg nodigt altijd uit tot hard lopen, begin jaren 90 deed ik dat daar ook al. Moeizaam trok ik mezelf op gang en kwam nog tot een zeer acceptabele snelheid, 13.9km/h gemiddeld, westenwind tegen op de Floralaan-oost, maar dat mocht de pret niet drukken. 12km ging in 53.58 (13.3km/h) met een gemiddelde hartslag van 162 en max van 174, zelfs die blijft netjes onder de anaerobe drempel;-)

ciao

Opvoeding

ciao

Voorzichtig

Dat de temperatuur weer boven het vriespunt uitkomt is natuurlijk geen garantie voor lekker loopweer, sterker nog, met 4 graden, wind en regen was het mijn minst favoriete weer, maar met goeie functionele kleding kom je 'n heel eind. Toen ik 's ochtends naar het werk fietste had ik de wollen muts van de afgelopen weken verruild voor een petje tegen de regen, dat heb ik tijdens de training ook gebruikt met als gevolg dat dat ding zeiknat werd en ik op de terugweg naar huis niets meer op mijn hoofd had, maar bij temperaturen boven nul is dat ook niet meer nodig.

Ik had me voorgenomen voorzichtig te trainen, vooral niet te hard, want ik heb nog steeds last van mijn linkervoet en ik begon in ieder geval goed met 96.0, exact 15km/h, voor 400 meter is dat erg relaxt. Vervolgens ging het ongemerkt (ik deed er geen moeite voor) in twee stappen richting 90 sec. ofwel bijna 16km/h.

Tijd voor het rempedaal, want hoe harder de klappen des te eerder begint m'n voet echt pijn te doen in plaats van wat irritatie. Het is zowiezo zaak om als je ergens een pijntje hebt, zoveel mogelijk onder de pijngrens te blijven lopen, dan wordt het in ieder geval niet erger. Ik sloot vrij constant af met drie keer 94 sec. en twijfelde even of ik nog wel 10x100 moest lopen.

Het gras was lekker zacht aan de voeten, dus dat ging goed, maar ik heb me wel ingehouden, 22 sec. was hard genoeg. Het ging zo snel voorbij dat we vergaten om de laatste 100 op sintels te lopen.

De weerberichten zien er wat mij betreft niet goed uit, volgens weeronline blijft het de komende twee weken overdag net boven 0 graden, maar een collega die op weerplaza.nl zat te kijken wist te melden dat het hard ging vriezen. Weerplaza gebruikt waarschijnlijk een ander weermodel, ik hoop dat ze geen gelijk krijgen want ik ziet echt niet te wachten op -3 a -4 overdag.

Ik hoop dat morgen mijn "testlooproute" begaanbaar is, ik begin een hekel aan sneeuw te krijgen inmiddels ;-)

ciao

Mooi constant

De titel slaat niet op de afzonderlijke1000tjes die ik in een training loop, maar wel op de gemiddelde tijd van 5x1000, die varieert de laatste 6 weken nauwelijks. Behalve natuurlijk die ene intensieve training van twee weken geleden in 3.51. Gisteren liep ik gemiddeld 4.08.50, vorige week 4.08.52, gelukkig nu weer met hartslagmeting.

De trainingen van 2010 (bruin) liggen gunstig in de grafiek, de onderste is van gisteren, schuin daarboven de traning in de eerste week van januari toen mijn oude HSM het nog deed, ik had graag ook de andere twee trainingen in dit grafiekje gezien, maar ik had geen zin in de ouderwetse methode (twee vingers tegen de halsslagader en tellen).

Ik moet hier wel een kanttekening bij plaatsen, deze grafiek behelst slechts de snelheid tegen de hartslag (op het einde van elke snelle 1000). Er zit geen correctiefactor in voor wind en temperatuur en de twee trainingen in 2010 werden vooral gekenmerkt door de kou, wat de hartslag redelijk laag houdt.

Ik maak dit soort grafiekjes dan ook niet om diepgravende analyses van mijn trainingen te maken, maar eerder om met een snelle blik te kunnen zien hoe een training zich verhoud tot alle 1000tjes trainingen van de afgelopen 5 jaar. Voor de training uit 2006, die rechts relatief ver buiten het gebied van de andere meetwaarden valt, heb ik net opgezocht dat het 4x1000 betrof (verreweg de meeste trainingen zijn 5x1000), en het was 8 graden, droog met een koude wind en als toetje liep ik nog 4x75m met 18km/h tussen de lantaarnpalen op de Genneperweg. Ik was dus goed in vorm in april 2006, maar kan me deze specifieke training niet herinneren, wel die van de dag erna, 2x200m en vervolgens met 18km/h mijn rechterenkel verzwikt doordat ik op een steen landde terwijl ik de tijd klokte en dus niet goed uitkeek ;-).

De training van gisteren liep overigens op rolletje, het warmlopen voelde al meteen erg soepel en licht en dat is een goed teken. Qua snelheid moest ik een beetje voorzichtig zijn ( vanwege de linkervoet, meer specifiek de grote teen ) maar toch begon het een beetje op te spelen tegen het einde van de training en ik probeerde de teen wat te ontzien. Loopmaat Theo die schuin voor me liep blijkt over een uitstekend gehoor te beschikken (en een juiste interpretatie) want precies op dat moment vroeg hij: "heb je last van je voet? Ik hoor dat je anders gaat lopen"

Morgen maar een beetje voorzichtig zijn, geen gekke dingen, die komen wel weer als het warmer wordt. 6x400 in 1.36 ongeveer, dat is snel genoeg, zondag voor de derde keer deze winter de 4km testloop, ik ben benieuwd wat het gaat worden, na 17.10 en 16.33 in december

ciao

Nieuw!

Ik heb zondag voor mezelf bewezen dat ik net als vroeger nog prima op gevoel kan lopen, zonder steeds de actuele hartslag op mijn pols te zien. Ik heb mijn polar vanaf 2000, dus al mijn beste prestaties zijn zonder hartslagmeter tot stand gekomen, met de ademhaling als graadmeter. 21km Hijgen kan niet, dan verzuur je onherroepelijk, af en toe naar adem happen is niet erg, maar op een halve marathon moet je vooral een beetje normaal kunnen ademen, en die grens zoek je dan op ;-)

Maar toch, ik wil de hartslagcijfertjes ook graag weten, al is het maar om de training te kunnen vergelijken met wat ik de afgelopen 5 jaar in soortgelijke trainingen gedaan heb.

Een tijd geleden had ik me al wat georienteerd op de huidige modellen, maar toen begon het ouwe spul ineens weer goed te werken. De laatste weken was het bar en boos met storingen, dus gisteravond het model besteld dat ik al in gedachten had, de Polar RS100, "Voor de beginnende hardloper" aldus de site van polar ;-)

Hij kwam vandaag al binnen, en ik kan 'm blindelings bedienen, daar was ie namelijk op uitgezocht. Hij levert dezelfde info als mijn oude polar, meer heb ik niet nodig, en alle knoppen zitten op dezelfde plek, alleen het naampje verschilt, de oude is volgens mij een S200 (tenminste in 2000). Qua vormgeving en "kleurstelling" is ie een stuk mooier dan z'n voorganger, die ik 10 jaar lang gedragen heb, ook als gewoon horloge, maar zoals bekend maak ik me in het algemeen weinig zorgen over mijn uiterlijk, inclusief accessoires zoals een lelijke polar ;-)

De titel slaat ook op onze nieuwe huisgenoot DJ (sinds zondagmiddag), die door Bowie vooral genegeerd wordt, maar hij heeft ook al een tik uitgedeeld toen de kleine iets te enthousiast wilde spelen ;-) Bowie heeft de eerste 12,5 jaar van zijn leven te maken gehad met een hond die hem accepteerde, nu verschijnt er ineens op z'n oude dag een jonge brutale kater ;-)

ciao

Atleet maar vooral gitarist

Ik vind het leuk om Chiel z'n vorderingen op gitaar vast te leggen, je moet hem af en toe wel even aansporen om te gaan oefenen, maar als ie zover is gaat hij er ook zeer geconcentreerd voor zitten. In mijn vorige bericht over Chiel was er sprake van de kapper, dat is inmiddels gebeurd, maar veel mocht er niet af ;-)

ciao

Grote teen

Vaste lezers zijn er wel aan gewend dat ik op maandag altijd dezelfde training op het programma heb staan, ongeacht of er op de zondag een zware wedstrijd is gelopen. Tijdens de korte intervallen pas ik het tempo altijd aan op het gevoel, net als in andere trainingen loop ik nooit op tijd. Anderen zullen denken dat het waanzin is om een intervaltraning te doen na een voluit gelopen halve marathon (want dat was het, ik had op geen enkel moment van die 21km harder kunnen lopen). Ik doe het al enkele jaren zo, de korte langzame duurloop ter herstel is allang van het repertoire verdwenen.

Naast de gebruikelijke stijfheid in de bovenbenen viel het wel mee, de tijden (van de 200tjes) in het plaatje zijn allemaal vrij makkelijk gelopen, 3 tot 5 seconden langzamer dan wanneer ik op zondag normaal getraind heb.en op maandag veel fitter ben. De 100tjes liep ik voor mijn gevoel erg langzaam en dus ook heel makkelijk en dat is het sleutelwoord van deze training. Ik denk dat ik hiermee beter herstel dan wanneer ik de 8 kilometer van vandaag al sjokkend met 11.5km/h had afgelegd.

De stijfheid van het lichaam is slechts een kwestie van tijd, maar er is ook een ander vervelend pijntje opgedoken in de laatste week, de pees van de grote teen (links) doet pijn, en laat dat nou precies de pijnplek zijn waardoor ik al ruim 13 jaar met zooltjes loop, hoewel het in 1996 niet exact de pees was maar meer het grote teengewricht zelf.

Ik was in 1996 bezig met mijn eerste en enige marathonvoorbereiding en merkte op een gegeven moment dat bij elke training na zo'n 10km mijn grote teen begon te irriteren en  weer 10km verder deed het echt pijn. Een foto bij de orthopeed wees uit dat de gewrichts-spleet van de grote teen erg smal was en langdurige voetafwikkeling klachten kon veroorzaken. Hij gaf het advies om te stoppen met lange afstanden, maar dat was geen optie natuurlijk ;-) Bij Intersport in Eindhoven hebben ze toen mijn eerste zooltjes gemaakt waarop ik probleemloos verder kon lopen.

Af en toen staken die klachten weer de kop en voor mij was dat het seintje om mijn zooltjes te laten vernieuwen. De laatste keer dat ik er echt last van heb gehad was in het voorjaar van 2005. Dat hoef ik niet op te zoeken in mijn logboek want er vond een memorabel hardloopmoment plaats. Ik had al een tijdje wat last en kreeg in april op een vrijdagavond mijn nieuwe zooltjes bij Intersport, de wedstrijd van 15km op zaterdagavond liep ik meteen op die zooltjes, met hooguit 2km inlopen. Het eerste rondje ging heel goed (5km in 20.11) maar daarna zakte het tempo in (10km in 41.03) en tegen het einde van die ronde begon mijn voet te irriteren. De eerste twee km tijden in de laatste ronde kropen al richting 4.15, desondanks zag ik bij het 12km-bordje dankzij de snelle start, nog steeds een redelijke tussentijd op mijn polar. Ik had inmiddels een stekende pijn in mijn grote-teengewricht, maar op de een of andere manier nam de wil het over, ik besloot volle bak te lopen en de pijn te negeren.

Dat was de vennenloop editie '05 in Oisterwijk waar ik mijn beste 15km liep sinds 1997 met 1.01.18, waarvan de laatste 3km in 11.51, net zo snel als de laatste 3km van de 7 hills (al 6 jaar tussen de 11.49 en 11.51), maar nu op een vlak parcours met nog een paar honderd meter licht glooiend fietspad richting finish.

Tegenwoordig ben ik wat voorzichtiger dan in 2005, ik liep toen al 17 jaar blessurevrij, na 12 jaar blessurevrij voetballen en een periode van anderhalf jaar in mijn studententijd dat ik niet sportte en per definitie blessurevrij bleef. Ik heb vorige week donderdag echt pijn in mijn linkerlies gehad, die vrijdag nagenoeg weg was, maar zondag in het laatste stuk wel door mijn hoofd ging. Bij 20km wist ik dat ik mijn streeftijd nog kon halen, maar de echte wil, zoals in Oisterwijk, ontbrak.

Tijdens de halve marathon heb ik geen signalen van de linkervoet gehad, ik was voorzichtig vanwege de liesklachten van donderdag, die ik niet opnieuw wilde forceren enkel en alleen om plan B te realiseren. Het 4e rondje (13.7km/h) had gewoon iets sneller gemoeten, gelijk aan het derde (13.9km/h), dan had ik nog een serieuze kans gemaakt op plan A. Om dat te realiseren in de volgende 21km (Venloop 21 maart) moet ik wat beter in vorm komen

Waarbij ik dus mijn grote teen in de gaten moet houden ;-)

ciao

Nooit op de foto

Ik verbaas me wel eens over het aantal fotografen bij loopjes en wat ik ervan terugzie op internet, weinig dus ;-) In de series die wel op internet verschijnen moet ik altijd lang zoeken om mezelf terug te vinden, vandaag sta ik op welgeteld een plaatje, vlak voor de start. Rechts op de foto Arthur Schramade, uiterst links (man met pet uitgezonderd)  Peter (lichtgeel) en ik (zwart/groen), in gesprek over de te volgen tactiek. "Volg mij maar, ik doe rustig aan" zei de grapjas, en was vervolgens na 100m al vertrokken (1.27)

Ik schreef laatst dat mijn gemiddelde tijd van de GBB-loop ongeveer 1.29.45 is, maar dat klopte niet: Het was iets lager, maar met de tijd van vandaag heb ik het alsnog rechtgetrokken ;-) Ik ben benieuwd hoe lang ik het onder de 1.30 kan houden want dit is nog de enige wedstrijd waarin ik zo'n mooi gemiddelde heb, Veldhoven staat met eveneens 6 deelnames op 1.30.13, maar heeft zich voor 2010 uit de markt geprijsd doordat op de hardloopkalender die dag ook de Venloop geplanned staat. Vandaag heb ik een keuze gemaakt voor een goeie wedstrijd lopen en heb de geweldige sfeer in Arnhem links laten liggen, in maart kies ik voor de sfeer (en de wedstrijd) in Venlo en laat het snelle parcours in Veldhoven voor wat het is.

Ik ben natuurlijk ontzettend veel bekenden tegengekomen, maar eentje mistte ik. Ik was al vroeg aanwezig en trof een groepje van Eindhoven Atletiek, maar Ad was er jammer genoeg niet bij. Gisteren sprak ik hem bij de indoorwedstrijd van onze kids (6 in totaal) en hij gaf aan niet helemaal fit te zijn vanwege een verkoudheid onder de leden, terwijl de vorm zo goed was de laatste tijd. Ik wist precies hoe hij zich voelde want in November heb ik twee wedstrijden in rook op zien gaan vanwege verkoudheid en dat waren mijn hoofddoelen van 2009. Met mijn vorm zat het toen ook erg goed, maar je kunt gewoon niet voluit lopen als je zwaar verkouden bent (1.32.46, toch twee minuten langzamer dan vandaag, vnl in de laatste 11km). Beterschap Ad,  en vergeet niet dat de vorm, mocht die al iets te lijden hebben,  weer vrij snel op peil is, zeker met jouw trainingsbagage van de afgelopen maanden.

Een wetenswaardigheid over deze loop is dat ik niets gedronken heb, ik heb alle posten overgeslagen en mijn behoefte aan vocht gestild met sneeuw. Ik heb slechte ervaringen met water bij deze temperatuur en besloot gewoon af en toe mijn mond te openen, het waaide vanzelf binnen;-) Het was vandaag koud (1-2 graden, nauwelijks wind, 1Bft), maar in 1996 was het ijskoud ( -1 graden, 6Bft Noordoost). Bij de eerste waterpost (GBB 1996) nam ik een slok ijskoud water die zwaar op de maag viel, en knoeide de rest van het water over mijn (blote) rechterknie, die door de gure noordooster meteen aanvoelde als zijnde bevroren. Toen al heb ik besloten voortaan bij koude wedstrijden tot 10-15km geen drinken meer te nemen en vandaag was de eerste test op de halve marathon. Ik zat net te denken aan de DerdeKerstLoop van 2006 (net zo koud als vandaag), waar ik wel gedronken heb, maar dat parcours was veel zwaarder en ik verloor meer door zweten.

Ik heb bij mijn baandoorkomsten zowel de finish van de 10km als van de 21,1km meegekregen en hoorde dus dat Frans als nummer 2 binnenkwam op de 10 in een nieuw PR van 33.14, Gefeliciteerd!! Een ronde later kwam de top van de halve marathon binnen terwijl ik nog 4.8km voor de boeg had. Ik hoorde nog net dat Arthur vierde in de wedstrijd was, het verbaasde mij achteraf dat hij als M40 (waar hij de snelste zou zijn geweest) bij de senioren stond, waarschijnlijk eigen keuze om bij de senioren in te schrijven, 't kost 'm  50 euri ;-)

Na de finish heb ik nog wat doorgedribbeld, maar wel rechtstreeks naar de douche, dus van uitlopen was geen sprake, het is hooguit 100m ;-). Aan warmlopen heb ik ook weinig tijd besteed, 500m duurt niet zo lang. En daar ondervind ik geen negatieve gevolgen van, het is een trend die bij de halve marathon de laatste jaren heeft ingezet. Ik ga geen energie verspillen als het niet nodig is,vandaag een prima strategie gehad: warm aangekleed in de kleedkamer blijven tot 10 minuten voor de start, de benen goed ingepakt in een wintertight, Vervolgens het bovenste laagje afpellen en de laatste 5 minuten voor de start wat versnellingen doen en positie in het startvak zoeken

ciao

Prognose (bijna) waargemaakt!

Wat is nou 11 seconden op een halve marathon? Ik kon in de laatste 1100m niet meer genoeg snelheid maken om mijn voorspelling van gisteravond te laten uitkomen en kwam uit op 1.30.36, mijn 15e tijd in ongeveer 40 halve marathons. Ik liep 4.38 over die laatste 1100 meter omdat het gewoon op was, ik kon niet meer versnellen. Als ik heel goed in vorm ben loop ik meestal tussen de 4.20 en 4.30 en de uitschieters zijn 4.10 (1997) en 4.04 (2000), maar dat zat er vandaag niet in.

Ik had al vrij snel aansluiting bij een groep van 'n man of 9 en mijn eerste km-tijden waren 4.15, 4.17 en 4.15. Daar maakte ik me wel wat zorgen over want de marge op het 1.30 schema is dan natuurlijk minimaal. Toch viel het wel mee, ik heb de 5km klok gemist maar bij de doorkomst op de baan (6.1km) heb ik even teruggerekend: 5km ging vermoedelijk rond de 21.15.

Ik hing al voortdurend achterin de groep en bij 9km ongeveer werd het elastiek zodanig uitgerekt dat het knapte, ik verloor contact en heb verder alleen gelopen, maar bij 10km was de doorkomst nog goed, 42.24. Zoals ik al verwacht had is de vorm nog niet goed genoeg om dat ook door te kunnen trekken en de volgende 5km ging in 21.39 (doorkomst 1.04.03).

Op zich liep ik wel lekker, ik had nergens echt last van, zelfs mijn liezen voelde ik maar af en toe, maar het ging gewoon te langzaam. Toen ik bij de 20km klok kwam klokte ik 1.25.58 en zat mijn prognose van gisteravond er nog steeds in, helaas, zoals beschreven in de eerste alinea lukte dat niet

Toch wel tevreden.....

ciao

Laatste prognose

De titel van dit bericht kan ik eigenlijk meteen ontkrachten, want ik weet inmiddels uit jarenlange ervaring dat "het gevoel in de benen" de dagen vlak voor een wedstrijd niet maatgevend is voor de wedstrijd zelf. Afgelopen donderdag had ik de hele dag pijn aan de aanhechting van de linker adductor (lies), vrijdag tijdens het loslopen was dat weer nagenoeg verdwenen. maar mijn prognose voor de halve M ging al naar 1.32.

Zoals het laatste jaar gebruikelijk loop ik op vrijdag voor een wedstrijd altijd 'n km of 6 met daarin 5 tot 10 vlotte hondertjes. Het verliep zonder probleempjes, maar echt blij werd ik er ook niet van. De 100tjes gingen wel makkelijk in 21 seconden, maar erg soepel liep het niet, toch nog wat stijfheid in de hamstrings denk ik (van de vreemde fitnessoefeningen van dinsdag).

Vandaag heb ik teveel op mijn benen gestaan tijdens de indoorwedstrijd, maar de prognose wordt weer wat beter als ik het weerbericht zie. Het mag van mij iets warmer zijn dan 2 graden, maar daar staat tegenover dat er nauwelijks wind is, ideaal dus. In 2009 heb ik het bij een van mijn beste wedstrijden ook koud gehad, in februari in Moergestel waar ik 40.30 liep op 9.9km (volgens de GPS-ers). Ik denk dat het morgen wel mee zal vallen door het bijna ontbreken van wind.

Vooruit, laat ik eens uit de slof schieten:1.30.25

Het is een tijd die in mijn geheugen gegrift staat, Veldhoven 1994 in mijn derde halve marathon, nadat de tweede (1.45) verpest was door ijzertekort, 'n half jaartje later genoegdoening. Met dank aan Nellie van A.V. Oirschot die op het laatste stuk een mooi tempo onderhield, morgen doet ze ook mee trouwens, dat moet lukken dus.

Mijn prognose wil overigens niet zeggen dat ik wegga op een schema van boven de 1.30, ik probeer gewoon te starten met 5km in 21.00 zoals altijd (vanaf 1994) en dat zo lang mogelijk vasthouden

ciao

Wederom indoor

GVAC had vandaag het tijdsschema goed voor elkaar, alles liep redelijk op schema en we waren om 16u weer thuis van de indoorwedstrijd, met enkele enerverende momenten. Zo heb ik onbedoeld toch nog wat gelopen vandaag, zij het kort werk ;-) Tijn werd boos tijdens het hoogspringen door een aanwijzing van mij en insiders weten wat Tijn doet als hij boos wordt, hij loopt weg ;-) Toen ik achter hem aan wandelde begon hij te sprinten, dwars door de zaal, langs de volle tribune naar de uitgang, met papa achter zich aan. Na een goed gesprek verliep de dag verder rimpelloos, hij leverde mooie prestaties en werd 4e in de meerkamp.

Bij Chiel kijk ik altijd graag naar het hoogspringen, hij behoort in dat onderdeel tot de beteren en heeft nooit enige angst voor de lat gekend. Vanaf z'n eerste wedstrijd als minipupil was het meteen volle bak op die lat af en onbevangen springen.Op het filmpje gaat hij over 1.10, 'n PR-evenaring. Hij werd vandaag tweede in de meerkamp achter Sven, een GVAC-topper (en van Brabant wellicht ook), dus hij kon weer een item toevoegen aan zijn uitdijende verzameling eremetaal

Luuk vond het een redelijke wedstrijd van zichzelf, vooral het hoogspringen begint weer een beetje te lopen hoewel zijn PR hoogte niet wilde lukken, 1.20 ging nog vrij makkelijk en toen stokte het. Na het eerste onderdeel (kogel) stond hij nog vierde, maar zoals bekend kost de sprint hem veel punten, dat is nu eenmaal niet zijn "ding". Ik ben ervan overtuigd dat hij op de 1000m en de coopertest dit jaar weer wat sprongetjes gaat maken (hij gaat waarschijnlijk een 1000m tijd neerzetten die ik niet meer kan evenaren, die van vorig seizoen (3.36) is al lastig genoeg), maar in zijn sprint zit al door de jaren heen minder progressie

ciao

Veel blabla, en ook nog getraind ;-)

Onze buikspieren-beul Nancy had ergens nieuwe inspiratie opgedaan en liet ons een paar vreemde oefeningen doen die ik nog nooit eerder gedaan heb. Bij een van die oefeningen schoot er een flinke kramp in mijn linkerhamstring, die ik een dag later bij het lopen, vanmiddag, nog steeds 'n beetje voelde. Omdat Luuk vandaag vroeg of ik wist hoe hij leniger kon worden, heb ik de bewuste oefening voorgedaan, waarmee hij ook moeite had, in tegenstelling tot Chiel: die vouwde zich bijna dubbel zonder hulp van zijn handen, iets wat voor normale stervelingen niet te doen is

Een plaatje heb ik er niet van kunnen vinden, maar in mijn zoektocht merkte ik ineens dat alle plaatjes op deze weblog die nog bij mijn oude provider staan verdwenen zijn. Op een zeker moment ben ik vanaf deze weblog gaan linken naar plaatjes die op mijn eigen domein geparkeerd zijn, daar staan overigens alle plaatjes, maar de links in oude berichten verwijzen nog steeds naar de oude lokatie natuurlijk. En dat kan niet op een handige manier aangepast worden, tenminste dat zegt de helpdesk, ikzelf denk daar anders over, maar ik heb geen toegang tot de html-bestanden "achter" deze site natuurlijk. Maar wat ik in feite dus constateerde is dat mijn subdomein dat ik 4 jaar gebruikt heb voor opslag en uitprobeersels qua website niet meer in de lucht is en via de website kan ik nergens meer een sectie subdomeinen vinden, laat staan een controlepanel, waar ik mijn "verbruik" kan zien. En dat alles zonder enige communicatie, mijn advies: ga niet in zee met charlatans, zoek een betrouwbare provider als je eigen webruimte wilt hebben ;-)

Om deze hele site (berichten vanaf okt. 2005) weer van de plaatjes te voorzien, moet ik per bericht de html code aanpassen en dat dus 1000 keer ;-) pffffffff........ Als ik binnenkort een keer zin heb in repeterend werk ga ik er een uurtje voor zitten en kijk dan hoeveel berichten per uur ik haal, dan kan ik een inschatting voor de rest maken ;-)

Maar genoeg gezeurd, de training ging best goed maar helemaal soepel voelden de bovenbenen niet. Met de eerste 1000m had ik nog best wat moeite, dat ging niet vlekkeloos en was ook nog vrij langzaam, 4.15. In mijn schema stond 4.08 (1.27.12 op de halve M, mits elke km in 4.08 gaat) en gelukkig ging het in de tweede herhaling beter, ik liep vrij makkelijk 4.05, daarna nog 4.07.9 en 4.08.7, beiden perfect "op snelheid", de laatste ging in 4.05.1 en was daarmee ook de snelste. Het uitlopen ging vlot met 12.5km/h en ik begin langzaam te geloven in de uitspraak van Mieke Pullen, die Ad laatst op Losseveter (of was het Chatnrun") citeerde: het lichaam herinnert zich de snelheid van het einde van de vorige training"

Nog even kort over zondag, ik ben benieuwd of het nieuwe parcours snel is, vind het wel jammer dat we nu 4 rondjes lopen, ik vind 3x7 wel prettig (zoals ook in Veldhoven). Gelukkig zijn er veel rechte stukken en volgens mij is het ook erg vlak. Het stuk langs het kanaal was vroeger wel fijn maar er zat wel wat vals plat in, als het nu echt vlak is kan het dus sneller.

Maarja, gezien het feit dat de vorm nog niet heel goed is, wel volgens verwachting trouwens (ik ben pas drie weken geleden rekening gaan houden met deze halve M), zou ik met 1.31 ook tevreden moeten zijn

ciao

Eerste echt snelle meters dit jaar

Alles is weer schoon en dat werd vanmiddag gevierd met een reguliere sintelbaan training, het is maandag dus dat werden korte intervallen. Ik was de Genneperweg nog lang niet beu maar het is wel drie keer in de week snelheid op asfalt en daar kan mijn gestel niet zo goed tegen, ik had zelfs wat last van mijn voeten afgelopen week.

Ik vond het prettig loopweer, maar misschien had ik daar bij 1000tjes wel anders over gedacht, het was erg vochtig namelijk. Ik hield me aan het motto voor vandaag en dat was relaxt lopen, wat op de 8x200m meestal in de 43 -44 seconden betekent.

Na de eerste 100m kregen we gezelschap, eerst van Ad, later van Jur, en dat brengt altijd het beste in mijn loopmaat boven. Na zich een aantal 100tjes verscholen te hebben ging het op 't eind van de training heel hard, maar er waren geen tegenstanders ;-) Ik zowiezo niet, Jur had waarschijnlijk ook een goeie reden en Ad was herstellende van de Mastboscross, waar hij een mooie derde plek behaalde, nogmaals Gefeliciteerd! Ik ben onderhand zeer benieuwd wat hij komende zondag in Best gaat doen, de vorm is ernaar om het M40 record weer op een hoger peil te brengen ;-)

Het relaxte lopen werd in ere gehouden, ik kon er nog net af en toe bij kletsen, maar het moest niet veel sneller gaan, dan was het werken geworden. De laatste 100m ging traditiegetrouw op de sintels i.p.v. gras en het verschil was weer significant, met dezelfde mate van inspanning liep ik dik 1.5 seconde sneller. Door de grote hoeveelheid vocht in de bodem en de snelle dooi kon onze voorspelling (van afgelopen zomer) dat hard wintergras wel eens net zo snel kon zijn niet getest worden  ;-)

ciao

Lange zit

Een paar filmpjes van gisteren, een indoorwedstrijd die danig uit de tijd liep, waardoor verschillende categorieen (onder andere die van Luuk) hun driekamp niet konden afmaken, de zaal was vanaf 17u aan een andere club verhuurd ;-). We waren er om 9.30u dus dat was ook wel  lang genoeg ;-)

Chiel zat het dichts bij het podium met een vierde plek (21 deelnemers) en had pech met kogelstoten. Hij had dat al een tijd niet meer gedaan, het is niet iets wat 's winters getraind word als het echt koud is, en had twee stoten nodig om er een beetje in te komen. Bij de derde, die het verst was verloor hij zijn evenwicht en stapte op de balk, ongeldig dus

ciao